Ηταν δύο Πόντιοι δημοτικοί υπάλληλοι και δούλευαν πυρετωδώς μέσα στο καταμεσήμερο…
Ο ένας έσκαβε, έσκαβε, έσκαβε και έφτιαχνε τρύπες, και ο άλλος τον ακολουθούσε και τις γέμιζε ξανά με χώμα. Ένας περαστικός που τους χάζευε, απόρησε τι κάνανε αφού ο ένας έσκαβε και ο άλλος ξαναγέμιζε τις τρύπες.
Λέει λοιπόν σ’ αυτόν που έσκαβε:
“Πραγματικά εκτιμώ τη δουλειά που κάνετε και το ότι δουλέυετε με τόση όρεξη για την πόλη μας, αλλά τι στο διάολο κάνετε, αφού ο άλλος έρχεται και σου ξαναγεμίζει τις τρύπες που σκάβεις!;”
και ο Πόντιος απαντάει:”Αστείο πρέπει να φαίνεται, ε; …αλλά αυτός που φυτεύει τα δέντρα είναι άρρωστος σήμερα!”
