Οι Ρωμαίοι δεν ασκούσαν ελεύθερο σεξ . Και για αυτούς υπήρχαν κανόνες ,διαφορετικοί από τους δικούς μας ,που έπρεπε να τηρήσουν .Αυτοί οι κανόνες είχαν μια απλή λογική:
1.Ένας ρωμαίος πολίτης (civis romanus) πρέπει πάντα να είναι ο “δαμαστής” στο κρεβάτι . Μπορεί να κάνει σεξ με οποιονδήποτε σύντροφο θέλει , άντρα η γυναίκα , αρκεί ο σύντροφος να είναι κοινωνικά κατώτερος , πχ σκλάβοι,υφιστάμενοι κλπ .
2.Στοματικό σεξ. Ο ρωμαίος άντρας πρέπει να λάβει ηδονή και όχι να δώσει . Οι Ρωμαίοι είχαν πραγματικά εμμονή με το στόμα ,για αυτούς ήταν κάτι το ευγενές και θείο .Το θεωρούσαν επίσης κοινωνικό εργαλείο, με αυτό μιλάμε και έχουμε κοινωνικές σχέσεις,έπρεπε λοιπόν να είναι άσπηλο.Στην Γερουσία θεωρούνταν επίσης ένα πολιτικό εργαλείο . Για αυτό τον λόγο , αν κάποιος κατηγορούσε έναν γερουσιαστή για στοματικό έρωτα , ήταν σαν να τον κατηγορεί για εσχάτη προδοσία.
Στον στοματικό έρωτα λοιπόν , όποιος έχει ..ενεργό ρόλο βλέπεται υποτιμητικά σε σχέση με αυτόν που το δέχεται . Στην αρχαία Ρώμη λοιπόν δεν θα υπήρξε ποτέ το σκάνδαλο Clinton -Lewinsky , θα ήταν κάτι φυσιολογικό και το μόνο πρόσωπο που θα καταδίκαζε η κοινή γνώμη θα ήταν η Lewinsky για τον “ενεργό “της ρόλο στην υπόθεση .
Για να γίνουμε ακόμη πιο ακριβείς , στον στοματικό έρωτα υπήρχαν τρία ταμπού: Ένας ρωμαίος πολίτης (άντρας)δεν έπρεπε ποτέ να κάνει στοματικό έρωτα σε άλλον άντρα (fellatio),ακόμα χειρότερα αν ήταν αναγκασμένος να το κάνει , και ακόμα πιο χειρότερα αν έκανε στοματικό σεξ σε γυναίκα (cannilingus) . Ήταν πολύ βαριά δημόσια κατηγορία αυτό το τελευταίο.
Το ομαδικό σεξ δεν ήταν απαγορευμένο αλλά υπήρχε δυσπιστία γιατί υπήρχε κίνδυνος να καταπατηθούν οι δύο πρώτοι κανόνες.
Φυσικά αυτοί οι κανόνες ίσχυαν πιό πολύ για τους πατρίκιους και τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα .
3.Bisexual και gay. Δεν ήταν πρόβλημα να είναι κάποιος gay στην αρχαία Ρώμη, το μαρτυρεί το γεγονός ότι δεν υπήρχαν λέξεις που να διευκρινίζουν τους όρους ομοφυλόφιλος ή λεσβία. Και σε αυτήν την περίπτωση οι κανόνες ήταν πάντα οι ίδιοι, επιτρέπονταν ο ενεργός ρόλος και η επιλογή ενός συντρόφου κατώτερου κοινωνικού επιπέδου.
Ήταν ηθικά καταδικαστέα η ελεύθερη επιλογή του παθητικού ρόλου και τέτοια άτομα τα ονόμαζαν υποτιμητικά cinaedus .
