Αν σας έχουν κουράσει οι υπερκατάσκοποι τύπου James Bond ή Ethan Hunt, τότε ο George Smiley είναι ο άνθρωπός σας.Πρόκειται για τον κεντρικό χαρακτήρα της νέας κατασκοπικής ταινίας ''Tinker Tailor Soldier Spy'' η οποία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του μαιτρ του είδους John LeKare.
Ο Smiley δεν είναι ούτε νέος, ούτε σαματατζής, ούτε αψεγάδιαστος Δον Ζουάν, ούτε γνώστης ανατολίτικων πολεμικών τεχνών με τις οποίες βγάζει νοκ άουτ τους αντιπάλους του. Αντιθέτως, είναι μεγαλωμένος, σιωπηλός, μύωπας και αποτυχημένος σύζυγος. Με άλλα λόγια είναι ένας ρεαλιστικότερος τύπος κατασκόπου, πιο πραγματικός, σε σχέση με αυτούς που συνήθως βλέπουμε στο πανί, με μόνα όπλα την εξυπνάδα, την παρατηρητικότητα, τη μνήμη του και κυρίως την πείρα του στο χώρο της βρετανικής κατασκοπίας και της γραφειοκρατίας της.
Η υπόθεση διαδραματίζεται κατά το ψυχροπολεμικό 1973, και αφορά την επιστροφή του συνταξιοδοτημένου Smiley στην ενεργό δράση προκειμένου να ξεσκεπάσει τον προδότη συνάδελφο που κρύβεται στα υψηλά κλιμάκια της ΜΙ6, πουλώντας πολύτιμες πληροφορίες στον αντίστοιχο Σοβιετικό ομόλογό του με το κωδικό όνομα Κάρλα.
Την ενσάρκωση του ήρωα στη μεγάλη οθόνη αναλαμβάνει αυτή τη φορά ο Gary Oldman (είχε προηγηθεί ο sir Alec Guinness το 1979) δίνοντας μια συγκρατημένη, εσωτερική ερμηνεία τονίζοντας με αυτό τον τρόπο τα ατού του ήρωα και τη μεθοδικότητά του. Εξίσου καλές, λεπτές ερμηνείες δίνει και το υπόλοιπο καστ της ταινίας που αποτελείται από πολλούς γνωστούς και αξιόλογους ηθοποιούς όπως Colin Firth, John Hurt, Tom Hardy, Mark Strong, κ.α.
Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον Tomas Alfredson (''Let The Right One In'') και κινείται σε αργό τέμπο, με αρκετά φλας μπακ τόσο στις αναμνήσεις του πρωταγωνιστή όσο και στα πραγματικά γεγονότα που αποκαλύπτονται από διάφορα στοιχεία και εξομολογήσεις. Διαθέτει ατμόσφαιρα χάρις την εξαιρετική φωτογραφία, την πετυχημένη ανασύσταση των ψυχροπολεμικών 70's, τα όμορφα σταθερά πλάνα, και το υποβλητικό σάουντρακ.
Το σενάριο γραμμένο από τους Bridget O'Connor και Peter Straughan, απαιτεί την προσοχή του θεατή καθώς είναι ένα σύνθετο παζλ, όπου τα κομμάτια ενώνονται μεταξύ τους μεθοδικά, λύνοντας σταδιακά όλες τις απορίες, με αποκορύφωμα το εκπληκτικό φινάλε υπό τον ήχο του ''La Mer'' σε ερμηνεία Julio Inglesias.
Πηγή : Mpistola.gr
